Επιχειρηματικό λεξικό

Διαδικασία καταγραφής, καταμέτρησης και αξιολόγησης των περιουσιακών στοιχείων, των υποχρεώσεων και των λοιπών στοιχείων μιας επιχείρησης, μιας χώρας ή ενός οργανισμού σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Η απογραφή χρησιμοποιείται για την απόκτηση ακριβών και ενημερωμένων δεδομένων που αφορούν την οικονομική κατάσταση και την αποτίμηση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων.

Μικρής κλίμακας διαδικασία που χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει εάν μία ιδέα, έργο ή προϊόν μπορεί να εφαρμοστεί με επιτυχία στην πράξη. Είναι ένα κρίσιμο βήμα, ιδιαίτερα στην καινοτομία και την ανάπτυξη τεχνολογιών, καθώς βοηθά στην επαλήθευση της δυνατότητας μιας λύσης ή ενός προϊόντος να εκπληρώσει τους στόχους του πριν από την πλήρη ανάπτυξή του. Συνήθως χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση της τεχνικής δυνατότητας, της χρηστικότητας ή του ενδιαφέροντος της αγοράς, κυρίως σε τομείς όπως η ανάπτυξη λογισμικού, η μηχανική και η επιστημονική έρευνα.

Χρηματοοικονομικός δείκτης που χρησιμοποιείται για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα μιας επένδυσης. Υπολογίζεται διαιρώντας το κέρδος από την επένδυση με το κόστος της και εκφράζεται συνήθως ως ποσοστό.
Υπολογισμός
Απόδοση Επένδυσης = (Κέρδος επένδυσης- Κόστος επένδυσης)/Κόστος επένδυσης.
Αν η επένδυση δεν έχει θετικό πρόσημο ή άν υπάρχουν άλλες επενδύσεις με υψηλότερη απόδοση, τότε η επένδυση δεν πρέπει να πραγματοποιηθεί.

Κεφάλαια ή περιουσιακά στοιχεία που έχουν διατεθεί από έναν οργανισμό ή κυβέρνηση για έναν συγκεκριμένο σκοπό, συχνά για μελλοντική χρήση ή έκτακτες ανάγκες. Στο χρηματοοικονομικό πλαίσιο, τα αποθεματικά είναι συνήθως συσσωρευμένα κέρδη ή αδιάθετα κέρδη που δεν διανέμονται στους μετόχους. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την απορρόφηση πιθανών ζημιών, ως μέρος της στρατηγικής διαχείρισης κινδύνων μιας εταιρείας. Στην τραπεζική, τα αποθεματικά είναι το ποσοστό των καταθέσεων που πρέπει να διατηρούν οι τράπεζες ως αποθεματικό και να μην δανείζουν.

Σταδιακή μείωση της αξίας ενός υλικού περιουσιακού στοιχείου με την πάροδο του χρόνου, λόγω παραγόντων όπως η φθορά, η ηλικία ή η παλαιότητα. Για παράδειγμα, μηχανήματα, κτίρια και οχήματα χάνουν αξία κατά τη διάρκεια της χρήσιμης ζωής τους. Η απόσβεση καταγράφεται ως έξοδο στην κατάσταση αποτελεσμάτων και χρησιμοποιείται για την κατανομή του κόστους ενός περιουσιακού στοιχείου κατά τη διάρκεια της χρήσιμης ζωής του.

Η συνολική οικονομική απόδοση μιας εταιρείας για μια συγκεκριμένη οικονομική περίοδο, όπως καταγράφεται στις οικονομικές της καταστάσεις. Περιλαμβάνουν τα έσοδα, τα έξοδα και τα κέρδη ή τις ζημίες που προκύπτουν από τη λειτουργία της εταιρείας κατά την περίοδο αυτή. Τα αποτελέσματα χρήσης αντικατοπτρίζουν την καθαρή κερδοφορία ή ζημιογόνο δραστηριότητα της επιχείρησης και αποτελούν βασικό δείκτη της οικονομικής της υγείας.

Η διαδικασία κατά την οποία μια ιδιωτική εταιρεία προσφέρει τις μετοχές της στο κοινό για πρώτη φορά. Αυτό επιτρέπει στην εταιρεία να συγκεντρώσει κεφάλαια από ένα ευρύτερο φάσμα επενδυτών και να μεταβεί από το να είναι ιδιωτικά κατεχόμενη σε δημόσια εισηγμένη στο χρηματιστήριο. Μια IPO περιλαμβάνει συνήθως την έκδοση νέων μετοχών, επιτρέποντας στην εταιρεία να χρηματοδοτήσει πρωτοβουλίες ανάπτυξης, να αποπληρώσει υπάρχοντα χρέη ή να επιδιώξει άλλους εταιρικούς στόχους. Παρέχει επίσης ρευστότητα στους πρώτους επενδυτές, επιτρέποντάς τους να πουλήσουν τις μετοχές τους στην ανοιχτή αγορά.

Η ικανότητα των αστικών περιοχών να υποστηρίζουν τους κατοίκους τους χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την ικανότητα των μελλοντικών γενεών να κάνουν το ίδιο.

Το χρηματοοικονομικό παράγωγο εργαλείο που επιτρέπει σε έναν επενδυτή να προστατευτεί από τον κίνδυνο αθέτησης πληρωμών από έναν οφειλέτη (π.χ. εταιρεία ή κράτος). Ο αγοραστής του CDS πληρώνει μία περιοδική αμοιβή (ασφάλιστρο) στον πωλητή, και σε αντάλλαγμα ο πωλητής αναλαμβάνει την υποχρέωση να καλύψει τις ζημιές που προκύπτουν από την αθέτηση πληρωμών του οφειλέτη. Αυτά τα συμβόλαια χρησιμοποιούνται συχνά για τη διαχείριση πιστωτικού κινδύνου και συχνά εφαρμόζονται σε κυβερνητικά ή εταιρικά χρεόγραφα.

Μια μορφή επιχειρηματικής δραστηριότητας όπου η ιδιοκτησία και η διαχείριση ανήκουν σε ένα μόνο άτομο. Ο ιδιοκτήτης αναλαμβάνει προσωπικά την ευθύνη για τα χρέη και τις υποχρεώσεις της επιχείρησης, ενώ παράλληλα έχει τον πλήρη έλεγχο των αποφάσεων. Αυτή η δομή είναι ιδιαίτερα δημοφιλής για μικρές επιχειρήσεις λόγω της απλότητας και της ευελιξίας στη διαχείριση.