Επιχειρηματικό λεξικό

Μια επιχειρηματική πρακτική στην οποία μια επιχείρηση (ο δικαιοπάροχος) παραχωρεί σε άλλες επιχειρήσεις (δικαιοδόχους) το δικαίωμα να χρησιμοποιούν το εμπορικό σήμα, τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες της, καθώς και το επιχειρηματικό μοντέλο, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Οι δικαιοδόχοι καταβάλλουν συνήθως μια αρχική αμοιβή και τακτικά δικαιώματα (royalties) για την χρήση αυτών των δικαιωμάτων. Το franchising είναι συνήθως δημοφιλές σε τομείς όπως η εστίαση, το λιανικό εμπόριο και οι υπηρεσίες.

Παρέχουν αποκλειστικά δικαιώματα στους εφευρέτες, επιτρέποντάς τους να χρησιμοποιούν, να πωλούν ή να αδειοδοτούν τις εφευρέσεις τους για μια καθορισμένη περίοδο, συνήθως 20 χρόνια. Για να δικαιούται προστασία, μια εφεύρεση πρέπει να είναι νέα, χρήσιμη και μη προφανής. Τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας ενθαρρύνουν την καινοτομία παρέχοντας στους εφευρέτες έλεγχο στη χρήση της εφεύρεσής τους.

Μη δεσμευτικό έγγραφο που περιγράφει τους βασικούς όρους και προϋποθέσεις μιας επένδυσης ή επιχειρηματικής συμφωνίας. Λειτουργεί ως σχέδιο για την τελική, νομικά δεσμευτική συμφωνία και χρησιμοποιείται συνήθως σε γύρους χρηματοδότησης, συγχωνεύσεις και εξαγορές, στρατηγικές συνεργασίες ή άλλες επιχειρηματικές συναλλαγές. Το Term Sheet καθορίζει τη βάση για τη συμφωνία, παρέχοντας σαφήνεια για τις βασικές πτυχές όπως η αποτίμηση, η ιδιοκτησία και οι συγκεκριμένες υποχρεώσεις όλων των εμπλεκομένων μερών. Βοηθά να διασφαλιστεί ότι τα μέρη συμφωνούν πριν συνταχθούν οι πλήρεις, λεπτομερείς συμβάσεις

Περιουσιακό στοιχείο που παρέχει ο δανειολήπτης για να εξασφαλίσει ένα δάνειο ή πιστωτική γραμμή. Εάν ο δανειολήπτης δεν τηρήσει τις υποχρεώσεις του, ο δανειστής έχει το δικαίωμα να κατάσχει την εγγύηση για να ανακτήσει το ποσό που οφείλεται. Κοινά παραδείγματα εγγυήσεων περιλαμβάνουν ακίνητα, οχήματα και άλλα πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία. Η αξία της εγγύησης συνήθως πρέπει να είναι ίση ή μεγαλύτερη από την αξία του δανείου για να μειωθεί ο κίνδυνος για τον δανειστή.

Έγγραφο που εκδίδεται από μια τράπεζα ή χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, το οποίο εγγυάται την εκπλήρωση μιας υποχρέωσης ενός ατόμου ή οργανισμού προς έναν τρίτο. Χρησιμοποιείται συχνά σε συμφωνίες και συμβάσεις ως μέσο ασφάλειας, για να διασφαλιστεί ότι ο εγγυητής θα καλύψει οικονομικά μια υποχρέωση σε περίπτωση αθέτησης της από πλευράς του κυρίου οφειλέτη. Οι εγγυητικές επιστολές χρησιμοποιούνται συχνά στον τομέα των δημόσιων έργων, στις επιχειρηματικές συμφωνίες και στις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές.

Η απελευθέρωση αερίων του θερμοκηπίου και ρύπων στην ατμόσφαιρα.

Χρηματοοικονομική υπηρεσία κατά την οποία μια επιχείρηση πωλεί τα ανοιχτά της τιμολόγια (λογαριασμούς απαιτήσεων) σε μια τρίτη εταιρεία, γνωστή ως factor, προκειμένου να εξασφαλίσει άμεση ρευστότητα. Αντί να περιμένει την πληρωμή από τους πελάτες της, η επιχείρηση μπορεί να λάβει ένα ποσοστό του ποσού του τιμολογίου αμέσως, ενώ το υπόλοιπο ποσό καταβάλλεται μετά την είσπραξη του τιμολογίου από την εταιρεία factoring. Αυτή η διαδικασία επιτρέπει στις επιχειρήσεις να βελτιώσουν την ταμειακή τους ροή, μειώνοντας τις καθυστερήσεις πληρωμών.

Η αρχική έκδοση ενός προϊόντος που περιέχει τις βασικές λειτουργίες του, ακριβώς αρκετές για να λύσει ένα βασικό πρόβλημα και να επιτρέψει την αρχική του χρήση από το κοινό. Ο στόχος είναι να λάβει το προϊόν άμεσα ανατροφοδότηση από τους πρώτους χρήστες, ώστε να επιβεβαιωθεί η αποδοχή του και να κατανοηθούν οι ανάγκες του κοινού.

Μια πολιτική ή οικονομική απαγόρευση ή περιορισμός στις εμπορικές σχέσεις με μια χώρα ή ομάδα χωρών. Συνήθως επιβάλλεται από κράτη ή διεθνείς οργανισμούς ως μέτρο πίεσης για να εξαναγκάσουν μια κυβέρνηση ή ομάδα σε αλλαγή πολιτικής ή συμπεριφοράς. Τα εμπάργκο μπορεί να αφορούν το εμπόριο αγαθών, υπηρεσιών, ή χρηματοοικονομικές συναλλαγές και συχνά εφαρμόζονται σε περιπτώσεις παραβίασης διεθνών κανόνων ή ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Βασικά αγαθά ή πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται στο εμπόριο και είναι ανταλλάξιμα με άλλα αγαθά της ίδιας κατηγορίας. Αυτά περιλαμβάνουν φυσικούς πόρους όπως το πετρέλαιο, ο χρυσός και γεωργικά προϊόντα όπως το σιτάρι ή ο καφές. Τα εμπορεύματα συχνά διαπραγματεύονται σε εξειδικευμένα χρηματιστήρια, και οι τιμές τους καθορίζονται από τους παράγοντες προσφοράς και ζήτησης στην παγκόσμια αγορά.